Alex Klaasen

Wat Alex Klaasen ook doet, hij blinkt uit in het neerzetten van herkenbare personages. In de tragikomische onemanshow ‘Eindelijk alleen’ beeldt hij een keur aan uiterst vermakelijke éénlingen uit: een eenzame paaldanseres, een obstinate foetus, twee hardcore Mariska van Kolckfans, een ode aan de drol, een Kinderen voor Kinderen-verkrachter en een suïcidale smurf. “Meesterlijke portretjes van krankzinnige Alex Klaasen”, kopte de Volkskrant in een recensie waar in verder te lezen viel: “Klaasen is niet alleen een geweldig acteur. De liedjes zijn fantastisch.”

Winnaar Neerlands Hoop 2009

VSCD cabaretprijs voor die jonge theatermaker met het grootste toekomstperspectief. Het jury oordeel: "De terugkeer van Alex Klaasen op het cabaretpodium, na het duo Sandifort en Klaasen, heeft veel te lang op zich laten wachten. Dat weet je pas als je hem in Eindelijk Alleen aan het werk hebt gezien. Verbluffend goed zet hij hierin een groot aantal personages neer, met uiterst weinig hulpmiddelen. Een klein accessoire, een gebaar of een andere houding zijn genoeg om het volkomen geloofwaardig te maken. Zijn vermogen zich in te leven in de eenzaamheid van de mens, knap laverend tussen tragedie en komedie, brengt tegelijk ontroering en hilariteit teweeg. Elk personage in zijn solodebuut raakt een andere emotie. Klaasen kan ogenschijnlijk álles, maar is bovenal een fantastisch observator, acteur en zanger, die de schroef van ontroering steeds vaster aandraait".

De pers over Alex Klaasen:

'Meesterlijke portretjes van krankzinnige Alex Klaasen' - de Volkskrant, ***** (!)
'Klaasen weet al die figuren met begenadigde precisie tot leven te wekken. Altijd raak' - NRC Handelsblad.
'Klaasen kan typeren als de beste. Met subtiele mimiek en gebaren weet hij feilloos een hele wereld op te roepen.' - Trouw